Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 września 2007 r. P. B. – Skarżący w niniejszej sprawie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
W skardze, zwracając uwagę na istniejące rozbieżności interpretacyjne odnośnie uznania komornika sądowego za płatnika podatku od towarów i usług przy dokonywaniu egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości, podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 357/06 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim nakłada się na komorników sądowych obowiązki płatnika od dokonywanej w trybie egzekucji dostawy nieruchomości będącej własnością dłużnika, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji". Okoliczność tę - zdaniem Skarżącego – należałoby uwzględnić przy rozpatrywaniu sprawy.
Na rozprawie w dniu 23 stycznia 2008 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o rozważenie zawieszenia postępowania sądowego z uwagi na powyższe pytanie prawne. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o zawieszenie postępowania, podnosząc, iż rozstrzygnięcie Trybunału może mieć istotny wpływ na sposób rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W rozpoznawanej sprawie strony taki wniosek złożyły, nawiązując w tym względzie do wskazanego wyżej pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego. Sąd jednocześnie stwierdził, że przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest decyzja obejmująca zakresem swojego rozstrzygnięcia ocenę prawno-podatkową formułowaną w ramach dyspozycji art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług. Z tej przyczyny Sąd uznał, że wskazane jest uwzględnienie wniosku stron.
Wobec takiego stanu rzeczy Sąd na podstawie art. 126 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.