Uzasadnienie
J. P. i B. K. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2015 r. w przedmiocie określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 9 lipca 2015 r., pismem z 28 lipca 2015 r. wezwano J.P. do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie nadesłanej skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, ewentualnie do nadesłania pełnomocnictwa udzielonego B. K. do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone Skarżącemu 6 sierpnia 2015 r. (k. 22 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę Jacka Petryki należało odrzucić.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 P.p.s.a. W sytuacji nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd, pismem z 20 lipca 2015 r. wezwał J.P. do uzupełnienia braków formalnych poprzez przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, ewentualnie do nadesłania pełnomocnictwa udzielonego B. K. do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Powyższe wezwanie zostało doręczone J. P. 6 sierpnia 2015 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął bieg następnego dnia tj. 7 sierpnia 2015 r. Termin ten upłynął z dniem 13 sierpnia 2015 r. - zgodnie z zasadami obliczania terminów, przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.