Uzasadnienie
Pełnomocnik Skarżącej, pismem z dnia 24 maja 2016 r., wniósł w imieniu Skarżącej – N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. - skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia 2012 r. do marca 2012 r.
Na podstawie zarządzenia z dnia 20 czerwca 2016 r., pismem z dnia 22 czerwca 2016 r., wezwano Skarżącą do uzupełnienia – w terminie 7 dni - braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 28.022 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone na adres pełnomocnika w dniu 24 czerwca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 35 akt sądowych).
W dniu 1 lipca 2016 r. pełnomocnik Skarżącej nadesłał do Sądu pismo, w którym złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.
Stosownie do przepisu art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co – w klasycznej sytuacji skutecznego wszczęcia postępowania - wywołuje obowiązek jego umorzenia. Dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, uwzględnienie wniosku o cofnięcie skargi prowadzące do umorzenia postępowania jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki formalne, które nie zostały przez stronę uzupełnione, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę.
W rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie, bowiem Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, o które była wzywana, tj. nie uiściła wpisu sądowego od skargi we wskazanym terminie. Jako nieskuteczna z przyczyn formalnych skarga nie wszczęła więc postępowania sądowoadministracyjnego. Nie można go było zatem umorzyć w zakresie dotyczącym Skarżącej, która skargę cofnęła.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.