Uzasadnienie
Skarżący – B. Z. - wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za okres od stycznia do października 2013 r.
Na podstawie zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2016 r., pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r., wezwano Skarżącego do uiszczenia – w terminie 7 dni - wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone na adres Skarżącego w dniu 2 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 24 akt sądowych).
W dniu 5 września 2016 r. do Sądu wpłynęło pismo Skarżącego, w którym wyjaśnił, że na konto Sądu została wpłacona kwota 30 zł jednak jeżeli Sąd nie uwzględnił tej kwoty to Skarżący wycofuje swoją skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "ppsa", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, doręczono Skarżącemu 2 września 2016 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 3 września 2016 r. i upłynął z dniem 9 września 2016 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ppsa.
Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uiszczenia wpisu oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, Skarżący do dnia 22 września 2016 r. wpisu nie uiścił.
Odnosząc się do pisma z 5 września 2016 r. wskazać należy, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 22 września 2016 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy ani w wysokości 100 zł, ani w wysokości 30 zł. W tej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany, w oparciu o art. 220 § 3 ppsa odrzucić skargę.
Wskazać również należy, że w rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie, bowiem Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi we wskazanym terminie. Jako nieskuteczna z przyczyn formalnych skarga nie wszczęła więc postępowania sądowoadministracyjnego. Nie można go było zatem umorzyć z uwagi na wycofanie skargi.