Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] sierpnia 2004r. Szpital [...] im. [...] wniósł o uchylenie postanowienia Ministra Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2004r. utrzymującego w mocy postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] listopada 2003r. w przedmiocie zaliczenia na poczet zaległości we wpłatach na PFRON za marzec i maj 2000r., za miesiące od lipca do listopada 2000r. oraz za marzec 2001r. nadpłat w tych wpłatach powstałych w kwietniu 2001r. oraz kwietniu i maju 2002r. (w łącznej kwocie [...] zł) na skutek dokonania wpłat wyższych od należnych.
Daty powstania nadpłat nie są przedmiotem sporu między stronami, nie jest sporna także ich wysokość. Okolicznością sporną jest natomiast istnienie zaległości za okresy wskazane w wydanych postanowieniach.
Zdaniem Strony skarżącej zaległości takie w dacie dokonania zaliczenia nadpłat nie istniały, bowiem objęte zostały postępowaniem restrukturyzacyjnym wszczętym na podstawie wniosku Szpitala z dnia [...] listopada 2002r. Skarżący szpital wskazuje na treść art. 17 i art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U. Nr 155, poz. 1287 ze zm.), przepisy te jego zdaniem przesądzają o tym, że zaległości te jako znane na dzień 31 grudnia 2001r. winny być objęte restrukturyzacją. Strona podnosi, że na decyzję o restrukturyzacji nieobejmującą tych zaległości złożyła odrębną skargę do sądu. Jej zdaniem jednakże, po dniu wydania w/w decyzji nie mogą być uznane za prawnie skuteczne postanowienia o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości powstałych przed dniem 31 grudnia 2001r. w zakresie w jakim z mocy prawa decyzja ta powinna je objąć.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuca naruszenie art. art. 76 § 1, 76a § 1, 120, 121 § 1, 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137. poz. 926 ze zm.)
W odpowiedzi na skargę Minister Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę nie odniósł się do twierdzeń strony, że w/w zaległości przestały istnieć w związku z objęciem ich postępowaniem restrukturyzacyjnym. Okoliczność ta nie była także przedmiotem rozważań uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Prezesa Zarządu PFRON (nb także strona w złożonym zażaleniu nie podnosiła tej kwestii). Minister wskazał na wynikający z art. 21 ust. 1 oraz art. 49 ust.2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) obowiązek deklarowania i dokonywania comiesięcznych wpłat w terminie do 20 następnego miesiąca po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłat. Powołał się także na art. 76 § 1 ordynacji podatkowej przewidujący obowiązek zaliczania z urzędu nadpłat na zaległości podatkowe wraz z odsetkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zaskarżone postanowienie narusza prawo, aczkolwiek powody jego uchylenia są inne aniżeli zarzuty podniesione w skardze.
Stosownie do art. 76 § 1 i art. 76 a § 1 i § 2 ordynacji podatkowej nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje w przypadku nadpłat określonych w art. 73 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej (a taki charakter, co nie jest sporne, miały nadpłaty Strony skarżącej) z dniem powstania nadpłaty tj. dokonania wpłat w wysokości wyższej od należnej. Przy zaliczaniu nadpłat na zaległości podatkowe przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. W sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. Postanowienie to winno odpowiadać wymogom określonym w art. 217 § 1 i 2 oraz 210 § 4 w związku z art. 219 ordynacji podatkowej.
Utrzymane w mocy przez Ministra Polityki Społecznej postanowienie Prezesa Zarządu PFRON nie wskazuje w jaki sposób (na jakie kwoty zaległości, z jakim dniem, w jakiej części na odsetki, a w jakiej na należność główną) dokonano zaliczenia nadpłat w łącznej kwocie [...] zł powstałych w różnych okresach na zaległości z różnych okresów wraz z odsetkami. Takie ogólnikowe sformułowanie sentencji postanowienia i lakoniczne uzasadnienie powoduje, że rozstrzygnięcie to nie podaje się ocenie. Nie sposób ocenić, czy prawidłowo dokonano zaliczenia w/w kwot na zaległości i odsetki, czy prawidłowo określono moment zaliczenia i co za tym idzie dzień do którego biegły odsetki. Takie rozstrzygnięcie -zdaniem Sądu- stanowi o naruszeniu przepisów postępowania (art. 217 § 1 i 2 oraz 210 § 4 w związku z art. 219 ordynacji podatkowej), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego względu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało je uchylić.
W związku z zarzutami skargi dotyczącymi nieistnienia zaległości - na poczet których zaliczono nadpłaty - z powodu objęcia ich restrukturyzacją, rozważenia wymaga, czy w postanowieniu o zaliczeniu nadpłat na zaległości możliwe jest badanie rodzaju i wielkości zaległości podlegających restrukturyzacji, gdy w kwestii tej dokonano rozstrzygnięć w odrębnej decyzji Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] czerwca 2003r.
Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie nie jest to dopuszczalne, bowiem zakres postępowania restrukturyzacyjnego jest przedmiotem osobnego postępowania, a organ działający na podstawie art. 76 i 76a § 1 ordynacji nie może dokonywać odrębnych ustaleń w tym samym zakresie przy okazji wydawania postanowienia o zaliczeniu nadpłaty.
Stronie przysługują środki zaskarżenia wobec decyzji w sprawie restrukturyzacji, a ewentualna zmiana tej decyzji stanowić będzie podstawę do dokonania ponownego rozstrzygnięcia w przedmiocie zaliczenia nadpłaty. Zważyć bowiem należy, że orzeczenie to ma jedynie charakter deklaratywny, dzień wydania postanowienia nie jest dniem zaliczenia nadpłaty, postanowienie stwierdza skutki następujące w dacie wynikającej z przepisów ordynacji podatkowej.
O zakazie wykonywania uchylonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Koszty postępowania Sąd zasądził na podstawie art. 200 w/w ustawy.