Uzasadnienie
Skarżąca B. R. zwróciła się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując, że jedynym źródłem jej utrzymania jest renta chorobowa w kwocie 600 zł, z której opłaca zakup leków. Skarżąca już bowiem od kilku lat leczy się [...]. Nie posiada żadnych oszczędności. Korzysta z dożywotniej służebności lokalu w domu należącym do córki.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała pismo, w którym wyjaśniła, że nie posiada konta bankowego. Na rencie chorobowej przebywa od czasu wyrejestrowania firmy. Wysokość tej renty kształtuje się między 775 zł a 597 zł obecnie. Z kwoty tej Skarżąca musi przede wszystkim wykupić lekarstwa. Z uwagi na terminy wizyt Skarżąca nie jest w stanie dostarczyć zaświadczenia o leczeniu psychiatrycznym. Gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. Skarżąca powtórzyła, że utrzymuje się tylko z renty, której znaczną część wydaje na leki, a pozostałą kwotę na środki utrzymujące życie. Skarżąca przedstawiła odcinek przekazu pocztowego, decyzję przyznającą rentę, protokół zajęcia ruchomości, zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego otrzymywane rokrocznie mimo braku takiego rachunku, zeznania podatkowe, legitymację rencisty.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na wstępie należy wskazać, że referendarzowi sądowemu znany jest fakt zwolnienia Skarżącej - na mocy postanowienia Sądu z 11 kwietnia 2011 r. - od części wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.301 zł, należnego w sprawie III SA/Wa 163/11. W sprawie tej Skarżącą zobowiązano do zapłaty kwoty 100 zł, którą to kwotę uiściła.
Z nadesłanych materiałów wynika, że Skarżąca utrzymuje się z renty w wysokości 597 zł. Potrzeby Skarżącej jako dożywotnika zaspokaja jej córka, na rzecz której przeniosła ona własność nieruchomości. Otrzymywaną rentę Skarżąca przeznacza w głównej mierze na lekarstwa i "środki utrzymujące....życie".
Mając na uwadze zakres przyznanego Skarżącej prawa pomocy w sprawie III SA/Wa 163/11, przysługujące jej prawo dożywocia oraz fakt uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego do sprawy III SA/Wa 163/11, referendarz sądowy podzielił stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu z 11 kwietnia 2011 r., iż uzyskiwane przez Skarżącą dochody, nie pozwalają na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym dlań utrzymaniu. Niemniej z dochodów tych Skarżąca jest w stanie wygospodarować 100 zł celem opłacenia skargi w niniejszej sprawie. Stąd też zasadne jest zwolnienie jej od wpisu od skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego wynoszącego 7.990 zł) powyżej tej kwoty.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.