Uzasadnienie
A. M. (dalej zwana "Skarżącą"), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od października do grudnia 2013 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek wskazała, że na skutek zajęcia rachunków bankowych i zabezpieczenia majątku nie może prowadzić rzeczywistej działalności gospodarczej. Dodatkowo podniosła, iż przebyła ciężką chorobę związaną ze schorzeniem kręgosłupa oraz operację. Skarżąca podkreśliła, że nie posiada środków, aby dobrowolnie spełnić zobowiązanie podatkowe określone w zaskarżonej decyzji w kwocie 9.000.000 zł, a jego przymusowe wyegzekwowanie może doprowadzić do faktycznego likwidacji lub upadłości spółki.
Podkreśliła, że cały majątek, zarówno osobisty jak i związany z prowadzona działalnością gospodarczą został zajęty przez organu egzekucyjne. Natomiast dokonane zabezpieczenia oraz brak środków finansowych skutkował zwolnieniem zatrudnianych pracowników. Ponadto za 2014 r. Skarżąca wygenerowała stratę w wysokości 82.564,66 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę informacje i dokumenty dołączone przez Skarżącą do wniosku o przyznanie prawa pomocy i doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
Zdaniem Sądu w sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające zmianę wskazanego wyżej postanowienia, których należy upatrywać w pogarszającej się sytuacji finansowej Skarżącej i jej rodziny, na którą wpływ ma przybliżona kwota zobowiązania podatkowego, wynikająca z zaskarżonej decyzji, tj. 9.000.000 zł oraz okoliczność, że wobec Skarżącej prowadzone są obecnie postępowania egzekucyjne. W ocenie Sądu usprawiedliwione jest twierdzenie Skarżącej, iż te okoliczności mogą w znaczącym stopniu zachwiać jej płynnością finansową, czego skutkiem może być likwidacja prowadzonej działalności gospodarczej.
Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej. Łączne dochody czteroosobowej rodziny oscylują wokół 3.000 zł. Uzyskiwany dochód w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącej i jej rodziny.
W tych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.