Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 19/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi S. S.R.O. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2011 r., uchylił zaskarżoną decyzję, zasądzając jednocześnie w pkt 2 przedmiotowego wyroku od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz skarżącej S. S.R.O. z siedzibą w C. kwotę dziewięć tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt cztery złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność.
Należy stwierdzić, że w pkt 2 wyroku z dnia 21 grudnia 2017 r. Sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej zasądzając od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz skarżącej S. S.R.O. z siedzibą w C. kwotę dziewięć tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt cztery złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, podał błędne oznaczenie liczbowe wskazanej kwoty, podając iż jest to "5424 zł", zamiast prawidłowego: "9494 zł". Taką oczywistą omyłkę pisarską należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem.
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.