Uzasadnienie
Sąd, postanowieniem z 26.11.2014 r ustanowił M. R. pełnomocnika (adwokata) z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 29.12.2014 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. J.B..
Pełnomocnik z urzędu zapoznała się 19.01.2015 r z aktami sprawy. Na rozprawie 15.04. 2015 r pełnomocnik z urzędu stawił się osobiście i złożył stosowny wniosek o wynagrodzenie wraz z przewidzianymi prawem oświadczeniami.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, w innych czynnościach procesowych czy zapoznanie się z aktami sprawy, co miało miejsce w sprawie.
O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika z urzędu, co zostało wyrażone także w protokole z rozprawy – nie wspominając już o telefonicznych zapytaniach. Przedmiotem skargi jest decyzja w trybie nadzoru (wydana na podstawie art. 240 § 1 Ordynacji), zatem w sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm), stawki minimalne wynoszą w "innych sprawach" – 240 zł. Podatek od towarów i usług należny od tej kwoty wynosi 55 zł i 20 groszy.
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.