Uzasadnienie
IIISA/Wa1911/05
Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ośrodek Medycyny Pracy Sp. z o.o. (dalej NZOP) z siedzibą w L. złożył ofertę w celu zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie stomatologii ogólnej do [...]Oddziału Wojewódzkiego Funduszu Zdrowia. W dniu [...] grudnia 2004r. nastąpiło rozstrzygnięcie konkursu, w wyniku, którego przyznano skarżącemu 3 kontrakty stomatologiczne nie uwzględniając oferty w stosunku do jednego z wnioskowanych kontraktów.
NZOZ nie zgodził się z ogłoszonym wynikiem konkursu i złożył odwołanie. Decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. nr. [...] i decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie uwzględnił odwołania. W uzasadnieniach zaznaczył, że oferta skarżącego została oceniona zgodnie z kryteriami podanymi w Zarządzeniu [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2004r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes NFZ odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu i stwierdził, że organ I instancji nie naruszył zasad przeprowadzania postępowania konkursowego, a weryfikację merytoryczną przeprowadził w oparciu o Kartę Oceny Ofert oraz plan zabezpieczenia świadczeń zdrowotnych na terenie województwa [...].
W związku z powyższym NZOZ w dniu [...] lutego 2005r. skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł o uchylenie decyzji nr [...]. Skarżący w uzasadnieniu zaznaczył, że jego oferta została uznana w postępowaniu konkursowym za najkorzystniejszą i w związku z tym nie jest uzasadnione w jego ocenie uwzględnienie trzech ofert, a nie uznanie czwartej. Skarżący zarzucił, że ogłoszenie wyników postępowania konkursowego nie zawierało informacji o przyznanych punktach poszczególnym ofertom, a dopiero po wniesieniu odwołania Prezes NFZ podał wartości procentowe punktów możliwych do zdobycia. Skarżący podniósł, że taka ocena oferty naruszyła Zarządzenie [...] Prezesa NFZ.
Prezes NFZ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Zaznaczył, że omyłkowo ta sama decyzja została zarejestrowana pod dwoma numerami.
W uzasadnieniu za organem I instancji podniósł, że nie nastąpiło naruszenie Zarządzenia [...] Prezesa NFZ. Zaznaczył, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie nastąpiło naruszenie przepisów ustawy, ani rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2003r. Natomiast weryfikacja merytoryczna została przeprowadzona w oparciu o Kartę Oceny Ofert. Ponadto Prezes NFZ podniósł, że świadczenia stomatologiczne na terenie miasta L. zostały zabezpieczone i brak dodatkowych środków na ten cel, nie pozwolił uwzględnić dodatkowych żądań oferenta. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego o braku punktów w ogłoszeniu o rozstrzygnięciu konkursu Prezes NFZ powołał się na przepis art. 151 ust. 4 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Z przepisu tego wynika, że w ogłoszeniu podaje się nazwę (firmę) albo imię i nazwisko oraz siedzibę albo miejsce zamieszkania i adres świadczeniodawcy, który został wybrany.
Wojewódzki sąd administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie przypomnieć należało, stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Podkreślenia również wymaga, iż sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) dalej powoływanej jako u.p.p.s.a.
W ramach kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, szczególną uwagę należy zwrócić na przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) Wyżej wskazany artykuł stanowi wyliczenie kwalifikowanych wad prawnych decyzji uniemożliwiających pozostawienie jej w obrocie prawnym. Stwierdzenie przez sąd administracyjny zaistnienia którejkolwiek z przesłanek z art. 156 k.p.a. skutkować musi stwierdzeniem nieważności decyzji przez sąd administracyjny, stosownie do postanowień art. 145 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., bez względu na inne okoliczności sprawy.
Analiza treści zaskarżonej decyzji doprowadziła Sąd do wniosku, iż została ona wydana mimo, że w tej samej sprawie istniała już decyzja, a więc zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.
W dniu [...] grudnia 2004r. Prezes NFZ wydał decyzje o nr [...] i [...]. Obydwie decyzje orzekają merytorycznie w tej samej sprawie i są tej samej treści. Wprawdzie Prezes NFZ w odpowiedzi na skargę poinformował, że przedmiotowa decyzja omyłkowo została dwukrotnie zarejestrowana, jednak Sąd uznał, że są to dwie decyzje dotyczące tej samej sprawy co jest sprzeczne z art. 156§3 k.p.a. Na podstawie powoływanego przepisu należy orzec nieważność takiej decyzji.
Warunkiem stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 jest ustalenie, że w tej samej sprawie kolejno po sobie wydane zostały dwie decyzje, z których ta pierwsza jest ostateczna (wyrok NSA OZ w Katowicach z 15 września 1999 r., I SA/Ka 120/98; zob. także wyrok NSA z 8 lutego 1999 r., IV SA 178/97; wyrok NSA z 13 września 1996 r., III SA 914/95). W przedmiotowej sprawie bezsprzecznie zostało ustalone, że decyzje nr [...] i nr [...] zostały wydane w tej samej sprawie, a pierwszą decyzją była decyzja nr [...] czego potwierdzeniem jest uprzedniość numeracji w numerze decyzji.
Zaznaczyć ponadto należy, że o tożsamości sprawy można mówić wówczas, gdy w sprawie występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy (wyrok NSA OZ w Katowicach z 28 listopada 2000 r., I SA/Ka 1458/99 - "Glosa" 2002, nr 5, s. 47; teza druga wyroku NSA z 8 lipca 1999 r., IV SA 2152/97; wyrok NSA z 29 kwietnia 1999 r., V SA 1942/98 - ONSA 2000, nr 2, poz. 76; wyrok NSA z 20 stycznia 1999 r., III SA 6434/97; wyrok NSA IV SA 1061/96). W obydwu decyzjach podmiotem był skarżący NZOZ, przedmiotem było odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia konkursu ofert, ogłoszonego w dniu [...] grudnia 2004r. na zawieranie umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych w rodzaju lecznictwo stomatologiczne w zakresie stomatologia ogólna, prowadzonego przez dyrektora [...] oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, stan faktyczny był identyczny, a przepisy, na których oprał się Prezes NFZ nie mogły być różne, bo decyzje były wydane tego samego dnia, czyli w tym samym stanie prawnym.
W związku z tym należy podkreślić, że stwierdzenie nieważności decyzji niemożliwym czyni wypowiedzenie się Sądu co do zasadności zarzutów podniesionych w skardze.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Zakres w jakim decyzja, której nieważność stwierdzono nie podlega wykonaniu określono w oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.