Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1925/14 odrzucił skargę Skarżącego – P. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Odpis wskazanego powyżej postanowienia został doręczony Skarżącemu wraz z pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej.
Następnie Skarżący pismem z dnia 2 marca 2015 r. złożył z zachowaniem terminu sporządzoną osobiście skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 29 stycznia 2015 r., wnosząc w niej o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a", wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych.
W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z art. 175 § 2 p.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast zgodnie z art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych.
Zatem z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach.
Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdził, że skargę kasacyjną sporządził osobiście Skarżący, pomimo jego wcześniejszego pouczenia, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego ewentualnie sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, a także przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych.
Z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności Skarżący nie powoływał się ani w skardze kasacyjnej, ani w toku postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem jest ona niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 i art. 177 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.