Uzasadnienie
- 1) S.B. dalej jako skarżący lub strona, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w formularzu PPF z 31 maja 2011 r.
- 2) Referendarz sądowy, postanowieniem z 4 sierpnia 2011 r. zwolnił skarżącego od wpisu od skargi w wysokości 100,-zł i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
- 3) Skarżący, reprezentowany przez adwokata, pismem z 12 sierpnia 2011 r., zwrócił się o wykładnię postanowienia referendarza sądowego z uwagi na rozbieżność pomiędzy treścią sentencji postanowienia a treścią uzasadnienia. Wskazał, że "konieczność wykładni postanowienia sprowadza się do kwestii ustalenia zakresu (wysokości) zwolnienia skarżącego z kosztów sądowych przyznanego skarżącemu przez referendarza sądowego w ramach prawa pomocy". Nadto, w odrębnym piśmie, wniósł także sprzeciw od postanowienia z 4 sierpnia 2011 r..
- 4) Zakładając bezskuteczność zastosowania w sprawie – z uwagi na brak zwrotnego potwierdzenia odbioru i braki formalne - art. 260 u.p.p.s.a. referendarz sądowy wskazuje, że wbrew sugestii strony nie zachodzi w sprawie sprzeczność między uzasadnieniem postanowienia z 4 sierpnia 2011 r. a sentencją, ponieważ sentencja dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie III SA/Wa 1933/11, natomiast w uzasadnieniu uwzględniono także wpływ na sytuację majątkową strony konieczności uiszczenia kosztów sądowych w drugiej sprawie, III SA/Wa 1934/11.
Stąd związanie, zgodnie z art. 144 w zw z art. 166 u.p.p.s.a., od chwili podpisania sentencji - sentencją i wniosek o uwzględnieniu, przy analizie sytuacji majątkowej strony, kosztów wymagalnych w obu sprawach skarżącego (III SA/Wa 1933/11 i III SA/Wa 1934/11). Od chwili wydania postanowienia, postanowienie to może ulec zmianie tylko w wypadkach i na zasadach przewidzianych ustawą, co oznacza, że strona jest związana sentencją i zakresem przyznanego w sentencji prawa pomocy. W piśmiennictwie i orzecznictwie przyjęło się twierdzić, że konieczność dokonania wykładni wyroku (w niniejszej sprawie – postanowienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy
Sygn. akt III SA/Wa 1933/11 osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) T. Ereciński (red.), J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza..., s. 581; postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, LEX nr 75533).
Z uwagi na ustalone reguły posługiwania się językiem polskim, jednoznaczne rozgraniczenie powinności skarżącego w każdej ze spraw oznaczonych sygnaturami III SA/Wa 1933/11 i III SA/Wa 1934/11 - co wynika z sentencji postanowień - jak też precyzyjne wskazanie w uzasadnieniach postanowień ciążących na skarżącym kosztów w obu sprawach, gdzie wskazuje się na zdolność skarżącego do uiszczenia "w sumie 200,- zł w obu sprawach", należało uznać, że wskazana powyżej konieczność nie zaszła.
- 5) Stąd na podstawie art. 158 i art. 166 u.p.p.s.a. w zw art. 243 § 1, art. 258 § 1 pkt 7 u.p.p.s.a., referendarz sądowy orzekł, jak w sentencji.