Uzasadnienie
K. J. (dalej jako "Skarżąca"), pismem z 9 lipca 2018 r., złożonym osobiście w siedzibie organu w dniu 10 lipca 2018 r., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r.
Powyższa decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 7 czerwca 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k.-1049 akt administracyjnych). W treści decyzji zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzuca skargę wniesioną po upływie tego terminu. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić postanowieniem, na posiedzeniu niejawnym.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
Zdaniem Sądu, wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, należy stwierdzić, że termin 30-dniowy do wniesienia skargi na decyzję doręczoną 7 czerwca 2018 r., rozpoczął bieg 8 czerwca 2018 r. i upłynął 9 lipca 2018 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a.
Skoro zatem, jak wskazano wyżej, skarga wniesiona została 10 lipca 2018 r. (data złożenia pisma w organie), nie ulega wątpliwości, że doszło do uchybienia 30-dniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Na marginesie wskazać należy, iż w związku z odrzuceniem skargi wniosek Skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie będzie rozpoznawany. Rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi kończy bowiem postępowanie przed Sądem I instancji. W tym stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie, w sytuacji, gdy jedynym wymaganym na tym etapie postępowania kosztem sądowym jest wpis od skargi uznać należy za bezprzedmiotowe, gdyż skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji, gdy postępowanie główne zostało już zakończone.
Sąd w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.