Uzasadnienie
Skarżący M.K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na dramatyczną sytuację finansową powstałą w wyniku działania organów skargowych, w której znalazł się Skarżący, jego zona oraz dwie córki. Skarżący wskazał na fakt zajęcia w postępowaniu egzekucyjnym ½ wynagrodzenia za pracę, które aktualnie wynosi 2.458 zł. Podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z niepracującą żoną i dwiema córkami (ur. w [...] i [...] r.). Do majątku zaliczył obciążone hipoteką mieszkanie (współwłasność) o powierzchni 47 m². Skarżący powołał się na dołączone do sprawy III SA/Wa 1492/16 zaświadczenia i wyciągi bankowe oraz rozliczenia podatkowe. Do stałych miesięcznych wydatków Skarżący zaliczył kredyt i pożyczkę (1.005,46 zł), opłaty za: mieszkanie (713,60 zł), media (150 zł), przedszkole (1.350 zł).
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
W niniejszej sprawie Skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jedynym kosztem sądowym, do zapłaty którego Skarżący był zobowiązany na obecnym etapie postępowania był wpis od skargi w kwocie 100 zł., który Skarżący uiścił.
Zatem obecnie w sprawie nie istnieją koszty, które Skarżący byłby zobowiązany uiścić.
Natomiast na późniejszym etapie postępowania np. w przypadku potrzeby złożenia skargi kasacyjnej, Skarżący będzie miał możliwość złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten zostanie natomiast rozpoznany w odniesieniu do aktualnej sytuacji materialnej Skarżącego i jego rodziny.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji