Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w W., działający w imieniu Ministra Finansów, w dniu [...] kwietnia 2011 r., wydał interpretację indywidualną nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, w której uznał stanowisko P. K. (dalej jako Skarżący), przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2011 r., za nieprawidłowe.
W dniu 18 maja 2011 r. (data stempla pocztowego) Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast pismem z dnia 2 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na ww. interpretację.
W dniu 20 czerwca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odpowiedział na ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Następnie przekazując skargę wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ wniósł o odrzucenie, względnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", znajdującego zastosowanie w przedmiotowej sprawie, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Wyjaśniając cytowany wyżej przepis p.p.s.a. wskazać należy, że termin trzydziestu dni na wniesienie skargi do Sądu znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten biegnie od dnia doręczenia stronie skarżącej odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi jest zdarzeniem, które jest początkiem terminu oznaczonego w dniach, co oznacza, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a.). Po drugie, w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi jest sześćdziesięciodniowy. W tym przypadku biegnie on od dnia wniesienia wezwania do organu.
Z treści art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W sprawie niniejszej organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismem z 20 czerwca 2011 r. i doręczył Skarżącej w dniu 27 czerwca 201 r. Uznać zatem należy, że dopiero z chwilą doręczenia przedmiotowej odpowiedzi termin trzydziestu dni na wniesienie skargi do Sądu może rozpocząć swój bieg.
Zauważyć wypada, że Skarżący skargę do Sądu wniósł w dniu 2 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego), a więc 15 dni po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Ustawodawca przewidując tryb wskazany w przepisie art. 53 § 2 p.p.s.a. stworzył możliwość załatwienia konkretnej sprawy przez organ administracji bez potrzeby jej kierowania od razu do Sądu. Skarżący jednak, nie czekając na stanowisko organu, wniósł skargę. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują terminu, w jakim wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno być "załatwione". Z interpretacji art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika jednak, że organ może to zrobić w każdym z sześćdziesięciu dni przewidzianych na wniesienie skargi. Z chwilą udzielenia odpowiedzi na wezwanie otwiera się bowiem dla strony termin trzydziestodniowy, w którym wniesienie skargi jest dopuszczalne.
Wobec takiego stanu rzeczy Sąd stwierdził, iż skarga strony jest niedopuszczalna, bowiem złożona została przedwcześnie. Niedopuszczalność skargi powoduje z kolei, że Sąd nie może w ogóle wypowiadać się co do meritum sprawy, a więc w przedmiocie interpretacji indywidualnej.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił zatem jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a