Uzasadnienie
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Powołany powyżej przepis art. 156 § 1 p.p.s.a. stanowi również podstawę sprostowania niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek popełnionych w uzasadnieniu wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 359). Dopuszcza on możliwość poprawienia jedynie tych ujawnionych w orzeczeniu usterek, które nie prowadzą do zmiany treści rozstrzygnięcia.
Sprostowaniu podlegają jedynie takie niedokładności, które mają charakter oczywisty, innymi słowy niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Stwierdzenie tego rodzaju wadliwości może wynikać między innymi z porównania ich z innymi niezaprzeczalnymi okolicznościami (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Małgorzata, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, 2006, wyd. II).
W uzasadnieniu wyroku z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt III SA/WA 1953/13 orzeczono o kosztach postępowania w ten sposób, że na stronie 11 uzasadnienia (ostatnie zdanie) wskazano, że: "Orzeczenie o kosztach (pkt 3) wydano w oparciu o art. 200 tej ustawy zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis od skargi, opłatę od pełnomocnictwa i koszty zastępstwa procesowego". Tymczasem z akt sprawy jednoznacznie wynika, że Skarżący postanowieniem z 29 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/WA 1212/11 został zwolniony od kosztów sądowych. Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w komparycji wyroku z dnia 16 października 2013 r. nie zasądził kosztów sądowych.
Wobec powyższego błędne wskazanie w uzasadnieniu wyroku orzeczenia o kosztach sądowych, stanowiło bez wątpienia oczywistą omyłkę pisarską, która winna być sprostowana.
Wobec powyższego w oparciu o przepis art. 156 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.