Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2005 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji została ona doręczona skarżącemu w dniu 20 maja 2005 r. Zgodnie z prezentatą widniejącą na oryginale skargi skarżący złożył ją w siedzibie organu osobiście, w dniu 23 czerwca 2005 r.
W myśl art. 53 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 u.p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie ostatni dzień terminu do wniesienia skargi przypadał na niedzielę 19 czerwca 2005 r. – dzień ustawowo wolny od pracy, a więc zgodnie z art. 83 § 2 u.p.p.s.a. za ostatni dzień terminu uznać należało poniedziałek 20 czerwca 2005 r.
Sąd stwierdził, iż skarżący wnosząc skargę dopiero w dniu 23 czerwca 2005 r. uchybił terminowi do jej wniesienia, dlatego na podstawie art. 58 § l pkt 2 i § 3 u.p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 u.p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.