Uzasadnienie
N. GmbH z siedzibą w Niemczech (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] lipca 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia chybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do czerwca 2021 r.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 30 sierpnia 2022 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wezwania, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 8 września 2022 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), ustalonego stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyniku przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego przesyłki pocztowej zawierającej ww. wezwania ustalono, że została doręczona Skarżącej w dniu 16 września 2022 r. (potwierdzenie odbioru przesyłki k. 17 akt sądowych).
Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi oraz nie uiściła należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z art. 29 P.p.s.a. wynika natomiast, że osoby, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Z art. 31 § 3 P.p.s.a. wynika, że jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić, albo nie zostały uzupełnione w wyznaczonym, terminie, sąd zniesie postępowanie w zakresie jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Skarżącą wezwano również do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) i pouczono o skutkach niezastosowania się do wezwań. Wezwania zostały doręczone Skarżącej w dniu 16 września 2022 r. Termin 2 miesięcy do usunięcia ww. braku formalnego skargi upłynął zatem dnia 16 listopada 2022 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów, przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Natomiast termin 7 dni do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł upłynął dnia 23 września 2023 r. (piątek). Terminy powyższe upłynęły zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 pP.p.s.a.
Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu a także o skutkach niezastosowania się do wezwań, Skarżąca do dnia dzisiejszego nie uzupełniła braków formalnych skargi jak również nie uiściła wpisu od skargi.
Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a oraz art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. orzec, jak w sentencji.