Uzasadnienie
K. G. (dalej zwany: "Skarżącym") zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu z 18 lipca 2014 r. o stanie rodzinnym majątku i dochodach Skarżący podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wskazał, że jest właścicielem nieruchomości rolnej, jednakże – jak stwierdził – został pozbawiony możliwości prowadzenia działalności rolniczej wskutek bezprawnych działań organów administracji. Wedle zaświadczenia Wójta Gminy C. z dnia 17 czerwca 2014 r., którego kserokopia znajduje się w aktach sprawy (k. 89), powierzchnia gospodarstwa rolnego skarżącego wynosi 6,47 ha fizycznych (powierzchnia przeliczeniowa użytków rolnych 1,82 ha).
Skarżący zakwestionował podaną w zaświadczeniu powierzchnię nieruchomości rolnych. Skarżący dodał, że nie może prowadzić satysfakcjonującej go działalności rolniczej z powodu pozbawienia własności działki siedliskowej nr [...] o powierzchni 1,34 ha z ¾ udziału, dlatego nie uzyskuje żadnego dochodu z gospodarstwa rolnego. Oświadczył ponadto, że otrzymuje świadczenie z pomocy społecznej w wysokości 87 zł miesięcznie, jego dom o powierzchni 68 m2 został wybudowany w 1945 r., nie ma zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów.
Postanowieniem z 13 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Od powyższego postanowienie Skarżący pismem z 22 sierpnia 2014 r. wniósł sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej: "P.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, jeżeli nie został on odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie sprzeciwu spowodowało zatem usunięcie z obrotu prawnego postanowienia referendarza sądowego z 13 sierpnia 2014 r. Pod względem skutków prawnych jest ono traktowane jako nieistniejące.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika bowiem, że Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej w kwocie 87 zł. Jak sam oświadczył nie uzyskuje dochodu z gospodarstwa rolnego.
Z powyższego wynika zatem, że środki, którymi Skarżący dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych. W tej sytuacji uznać należało, iż zachodzą przesłanki do udzielenia mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Należy również zaznaczyć, że przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika, na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest warunkiem skutecznego wniesienia i rozpoznania skargi. Był to dla Sądu dodatkowy argument przemawiający za wyborem zakresu prawa pomocy przyznanego Skarżącemu w sytuacji uznania, że spełnia on przesłanki jedynie częściowego zakresu prawa pomocy. Stanowisko, że dla oceny udzielenia prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika ma znaczenie etap postępowania sądowoadministracyjnego potwierdził NSA w postanowieniu z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II GZ 245/11 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 260 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.