Uzasadnienie
B. S. (dalej: "Skarżąca", "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r.
Będąca przedmiotem skargi decyzja organu administracji publicznej została doręczona Stronie dnia 27 czerwca 2022 r., natomiast skargę Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu administracji publicznej - dnia 29 lipca 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygniecie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4). Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 tej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie trzydziestodniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji. Terminy natomiast - jak wynika z treści art. 83 § 1 i 2 P.p.s.a. - oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Sąd stwierdził, co wymaga podkreślenia, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, tj. skargi do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 27 czerwca 2022 r. za pośrednictwem operatora pocztowego, który to fakt bezspornie wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych, sygnowanego przez Stronę zwrotnego potwierdzenia odbioru rzeczonej decyzji (vide k. 75 akt administracyjnych). Skargę Strona wniosła w dniu 29 lipca 2022 r., który to fakt bezspornie wynika z umieszczonego na kopercie ze skargą stempla z datą nadania przesyłki, naniesionego przez operatora pocztowego P. S.A. (vide k. 11 akt sądowych).
Konstatując Sąd stwierdza, że 30-dniowy termin do skutecznego prawnie wniesienia skargi upłynął dnia 27 lipca 2022 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Skarga natomiast została nadana w placówce pocztowej dopiero dnia 29 lipca 2022 r. (piątek) a więc 2 dni po upływie ustawowego terminu.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić jako wniesioną po terminie i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji.