Uzasadnienie
W toku postępowania egzekucyjnego M. W. (dalej: "Skarżący"), pismem z dnia 29 września 2015 r. wniósł zarzuty do tytułu wykonawczego z dnia [...] października 2014 r.
Burmistrz Miasta i Gminy K. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. uznał zarzuty zobowiązanego za nieuzasadnione.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy ww. postanowienie.
W dniu 17 kwietnia 2019 r. Skarżący wniósł skargę na postanowienie SKO w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., właściwość sądu administracyjnego w zakresie postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Wobec tego, że w niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r., to zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015 r. poz. 658) należy zastosować przytoczony przepis w nowym brzmieniu.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w trakcie postępowania egzekucyjnego.
Jednocześnie należy podkreślić, że odrzucenie skargi na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela nie pozbawia Skarżącego prawa do sądu i nie uniemożliwia sądowej kontroli podniesionych w sprawie zarzutów. W świetle art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1314) postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela ma charakter jedynie incydentalny. Dopiero w jego następstwie zostanie bowiem wydane odrębne postanowienie organu egzekucyjnego merytorycznie oceniające zasadność podniesionych zarzutów egzekucyjnych, i właśnie to postanowienie objęte jest kognicją sądu, a zatem może zostać skutecznie zaskarżone. W razie wniesienia skargi na postanowienie organu egzekucyjnego, sąd administracyjny podda kontroli zarówno stanowisko wierzyciela jak i odwołujące się do tego stanowiska postanowienie organu egzekucyjnego.
W związku z tym stwierdzić należy, że nieprawidłowe było pouczenie zawarte w skarżonym postanowieniu o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co jednak nie wpływa na dopuszczalność skargi.
Skoro zatem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego to wniesiona skarga podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Orzeczenie o zwrocie kwoty 100 zł, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.