Uzasadnienie
Skarżąca – E.U., 8 czerwca 2015 r. wniosła zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] maja 2015 r., w sprawie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] maja 2015 r.
Zaskarżone postanowienie z [...] kwietnia 2016 r., jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało doręczone Skarżącej 2 maja 2016 r. Data ta wskazana została również przez doręczyciela i widnieje na datowniku pocztowej placówki oddawczej.
W treści postanowienia zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
Zaskarżone postanowienie Ministra Finansów zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi na postanowienie doręczone 2 maja 2016 r., rozpoczął bieg 3 maja 2016 r. i upłynął 1 czerwca 2016 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a.
Jak wskazano wyżej skarga z 1 czerwca 2016 r. została nadana w placówce pocztowej 2 czerwca 2016 r., a zatem z jednodniowym uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.