Uzasadnienie
Pismem z 7 lipca 2010 r. Skarżąca R. M., w imieniu której działa pełnomocnik, wniosła – za pośrednictwem organu - skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.
W dołączonym do skargi wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia pełnomocnik wyjaśnił, że wcześniej złożoną skargę Sąd odrzucił postanowieniem z 29 grudnia 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 2240/09). Jednocześnie na mocy postanowienia z 7 maja 2010 r. zwolniono Skarżącą od kosztów sądowych i ustanowiono na jej rzecz doradcę podatkowego celem złożenia skargi kasacyjnej na wspomniane postanowienie o odrzuceniu skargi. Wyznaczony pełnomocnik zgodził się także przygotować wniosek o przywrócenie terminu do złożenia nowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nią objęta pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W sprawie niniejszej mamy do czynienia z sytuacją opisaną w cytowanym przepisie.
W momencie złożenia przez Skarżącą nowej skargi datowanej na 7 lipca 2010 r. była już w toku sprawa o sygn. akt III SA/Wa 2240/09 wywołana wcześniejszą skargą z 21 listopada 2009 r. Obie skargi mają za przedmiot ten sam akt - decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2009 r. odmawiającą umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. W obu sprawach zachodzi więc tożsamość zarówno przedmiotu, jak i podmiotów. Wniesienie zatem nowej skargi w sytuacji zawiśnięcia sprawy sądowoadministracyjnej z poprzedniej skargi powoduje, że skargę taką należy uznać za niedopuszczalną.
Na zakwalifikowanie skargi jako obejmującej sprawę, w której już wcześniej skargę złożono nie ma wpływu fakt, że tę wcześniejszą skargę odrzucono. Po pierwsze odrzucenie skargi nie wywołuje skutku powagi rzeczy osądzonej. Po drugie podstawą odrzucenia niniejszej skargi jest zaistnienie przesłanki zawiśnięcia sprawy. Jak bowiem ustalono postanowienie odrzucające skargę zostało zaskarżone skargą kasacyjną, a termin do jej wniesienia przywrócono na mocy postanowienia Sądu z 28 lipca 2010 r.
W sprawie bez znaczenia jest także nowy element stanu faktycznego w postaci sporządzenia skargi z 7 lipca 2010 r. przez pełnomocnika. Jej przedmiotem uczynił on bowiem tę samą decyzję, co jest wystarczające dla stwierdzenia, że występuje tutaj tożsamość przedmiotowa z postępowaniem o sygn. akt III SA/Wa 2240/09.
Z tych przyczyn skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest bezprzedmiotowy. Przyczyną jej odrzucenia nie jest bowiem uchybienie terminu do jej złożenia, tylko niedopuszczalność skargi.