Uzasadnienie
Skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie nieobciążania kosztami procesu. Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Skarżący wskazał, że w żaden sposób nie odpowiada za ewentualne błędy w zaskarżonym wyroku WSA, gdyby takich w sprawie dopatrzył się Sąd II instancji, jak też za decyzję Dyrektora Izby Skarbowej o wniesieniu skargi.
Skarżący stwierdził, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku, pomimo korzystnej dla niego sentencji, odbiega znacznie w wielu aspektach uzasadnienia od twierdzeń podniesionych w skardze na decyzję, także w kontekście zarzutów skargi kasacyjnej.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 P.p.s.a.) obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie natomiast do art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W niniejszej sprawie 3 listopada 2017 r. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie nieobciążania kosztami postępowania w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2017r.
Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 244 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego oraz rzecznika patentowego. Do kosztów sądowych natomiast, zgodnie z art. 211 P.p.s.a. należy zaliczyć opłaty sądowe i zwrot wydatków. Stosownie natomiast do przepisu art. 212 § 1 P.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna.
Wniosek Skarżącego o nieobciążanie kosztami postępowania w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej organu przez Naczelny Sąd Administracyjny wykracza poza zakres możliwego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zatem w tych okolicznościach należało uznać, wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy za bezprzedmiotowy.
Z tych względów na podstawie art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.