Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej wraz ze spółką odpowiedzialności podatkowej byłego prezesa zarządu - T.K. (dalej Skarżący) za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za maj 2014 r. oraz podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. i 2013 r.
Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 27 czerwca 2019 r. (UPD - k. 112 akt administracyjnych).
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, wniósł za pośrednictwem organu skargę na przedmiotową decyzję w dniu 7 sierpnia 2019 r. (koperta, w której nadano skargę - k. 10 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 27 czerwca 2019 r. Termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 27 lipca 2019 r. (sobota), zatem ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie był dzień 29 lipca 2019 r. (poniedziałek). Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została nadana w dniu 7 sierpnia 2019 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że Skarżący wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną.
Mając zatem na uwadze, że czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.