Uzasadnienie
J. Z. (dalej jako "Skarżąca") wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia oraz rozłożenia na raty zaległości podatkowych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżąca wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, przez wiele lat zajmowała się chorym dzieckiem, mamą, stryjem. Sześciokrotnie była w szpitalu psychiatrycznym. Uniemożliwiło jej to normalne życie, pracę.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Skarżąca wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu o powierzchni 32 m2. Posiada również ½ mieszkania po stryju we współwłasności z bratem ok. 35 m2. Innego majątku Skarżąca nie posiada.
Dochód Skarżącej stanowi renta w wysokości 670 zł oraz kwota 500 zł z wynajmu ½ mieszkania. Łączny dochód Skarżącej to kwota 1170 zł.
Skarżąca podała, że kwota zobowiązań i stałych wydatków to ok. 830 zł, przy czym kwota ta nie uwzględnia kosztów jedzenia, środków czystości, odzieży.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Pra wo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej "p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżąca jest osobą schorowaną. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Dochód Skarżącej wynosi 1170 zł, na który składa się renta 670 zł oraz 500 zł z tytułu wynajmu ½ mieszkania. Stałe koszty utrzymania wynoszą ok. 830 zł, przy czym koszty te nie uwzględniają wyżywienia, ubrania czy środków czystości. Z powyższego wynika, że w gospodarstwie domowym Skarżącej na bieżące potrzeby (żywność, środki czystości, ubrania itp.) pozostaje kwota 340 zł.
W ocenie referendarza sądowego, Skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.