Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 marca 2007 r. pełnomocnik Skarżącej działając na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.) cofnął skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia... kwietnia 2006 r. Nr... w przedmiocie – uchylenia decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące sierpień – grudzień 2004 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił co następuje:
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższy stan prawny na uwadze, należy stwierdzić, iż aby uznać za skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącą należało zbadać, czy w przedmiotowej sprawie nie występują negatywne przesłanki określone w powołanym wyżej przepisie.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie występują negatywne przesłanki określone w powołanym wyżej przepisie p.p.s.a. Wycofanie skargi przez skarżącą spółkę nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności.
Ze względu na to, iż skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe.
Cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a zwrócono połowę wniesionego wpisu od skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.