Uzasadnienie
Pismem z 9 lipca 2013 r. F. Sp. z. o.o. z siedzibą w W. (dalej: "spółka skarżąca") zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie uznania korekt deklaracji dotyczących podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005, 2006, 2007 r. za bezskuteczne.
W dniu 9 maja 2013 r. Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa przez wydanie ww. postanowienia.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie uznania korekt deklaracji dotyczących podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005, 2006, 2007 r. za bezskuteczne.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z aktów lub czynności wskazanych w przywołanym wyżej przepisie, w szczególności nie jest ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani tym bardziej postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Nie stanowi ono również aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Akty lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą bowiem dotyczyć określonych uprawnień lub obowiązków, tj. muszą stwierdzać, potwierdzać lub odmawiać stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków. Jak wynika z akt zgromadzonych w sprawie, zaskarżone postanowienie dotyczyło jedynie uznania korekt deklaracji VAT-7 za bezskuteczne i nie rodziło bezpośrednich skutków w sferze prawno-majątkowej spółki skarżącej. Skutki takie ma natomiast bez wątpienia załączone do akt sprawy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] odmawiające Skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług, w którym organ powołuje się na bezskuteczność korekty deklaracji VAT-7.
Jak wynika z akt sprawy, na niniejsze postanowienie zostało złożone zażalenie i jest obecnie rozpoznawane przez właściwy organ drugiej instancji, który to organ ma kompetencję do zbadania, czy korekty deklaracji są skuteczne, a w konsekwencji czy postępowanie w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług winno być prowadzone.
Z uwagi zatem na fakt, że złożona w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na akt nie objęty kontrolą sądowoadministracyjną, należało uznać ją za niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 p.p.s.a.
Reasumując Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie jest żadnym z aktów, ani żadną z czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny skargę na przedmiotowe postanowienie należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.