Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 15 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2034/18

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Włodzimierz Gurba przewodnicząca
Rozpoznanie
w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi U. z siedzibą w Belgii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2018 r. wydanego w sprawie III SA/Wa 2034/18, w ten sposób, że w miejsce słów "zasądza od U. z siedzibą w Belgii na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W." wpisać "zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz U. z siedzibą w Belgii".

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ppsa).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność.

Na mocy art. 206 ust. 4 ustawy z 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) z dniem 1 marca 2017 r. w postępowaniach sądowych, w których stroną był dotychczas dyrektor izby skarbowej stroną stał się dyrektor izby administracji skarbowej. W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie organem, który wydał zaskarżoną decyzję był Dyrektor Izby Skarbowej w W., to stroną w postępowaniu sądowym po utworzeniu Krajowej Administracji Skarbowej stał się Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W..

Stosowanie natomiast do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W przedmiotowej sprawie, wobec uwzględnienia skargi, należało zatem zasądzić zwrot kosztów postępowania od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej. Taka też była intencja składu orzekającego w niniejszej sprawie, co potwierdza sporządzone uzasadnienie wyroku.

W świetle powyższego nie budzi zatem wątpliwości, że treść pkt. 2 wyroku z 23 października 2018 r. jest wynikiem omyłkowej inwersji oznaczeń skarżącego i organu wydającego decyzję, a nie efektem zamierzonego działania składu orzekającego. Podobnie omyłka Sądu polegająca na nieprawidłowym określeniu nazwy organu w pkt. 2 wyroku ma zatem charakter oczywistego błędu. Wobec powyższego ww. błędy podlegały sprostowaniu z urzędu na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 11 grudnia 2018 r., dokument z 23 października 2018 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.