Uzasadnienie
Pismem z 4 lipca 2013 r. Skarżący – W. W. (doprecyzowanym pismem z 6 sierpnia 2013 r.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "bezprawne" wydanie decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2000r. w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2000
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one Skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie procesowej (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeśli ustawodawca przewidział środek zaskarżenia w odniesieniu do sprawy załatwianej przez organ pierwszej instancji w drodze decyzji, jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wcześniejsze skuteczne zaskarżenie takiej decyzji w postępowaniu administracyjnym.
W badanej sprawie Skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez Prezydenta W.. Na podkreślenie zasługuje, iż decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Z akt sprawy wynika, iż z prawa tego Skarżący nie skorzystał.
Wskazać trzeba, że w sytuacji, gdy ustawa przewiduje środek zaskarżenia, skarga przysługuje wyłącznie na rozstrzygnięcie wydane na skutek jego rozpatrzenia. Niedopuszczalna jest zaś skarga na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Ponieważ w sprawie niniejszej zaskarżoną decyzja wydano w pierwszej instancji, skargę należało uznać za niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że w sprawie nie wyczerpano toku instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.