Uzasadnienie
W dniu 9 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie po uprzednim połączeniu trzech spraw połączeniu do rozpoznania i rozstrzygnięcia wydał wyrok w sprawie ze Skarg Skarżącej – P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (następca prawny P. S.A. oraz P. S.A.) na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011 r. o numerach: [...], [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2005 r. do grudnia 2006 r., określenia wysokości zobowiązania oraz stwierdzenia i zwrotu nadpłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
W komparycji sentencji wyroku z 9 kwietnia 2013 r. w sprawie III SA/Wa 207/13 wskazano mylnie jako poprzednika prawnego Skarżącej jedynie P. S.A., natomiast w rzeczywistości w jednej z połączonych spraw Skarżąca występowała jako następca P. S.A. a dwóch pozostałych sprawach jako następca P..A. Z akt sądowych sprawy, a w szczególności ze skarg wynika jednoznacznie, że w połączonych sprawach o sygnaturze akt III SA/Wa 208/13 (k. 4 akt sądowych) i III SA/Wa 209/13 (k. 4 akt sądowych) P. sp. z o.o. występowała jako następca prawny P. S.A natomiast w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 207/13 jako następca prawny P. S.A. (k. 4 akt sądowych). Wpisanie zaś, po połączeniu, w komparycji sentencji sprawy o sygnaturze III SA/Wa 207/13 jedynie P. S.A. zamiast P. S.A. oraz P. S.A. jest oczywistą omyłką pisarską.
W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.