Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 maja 2006 r., wniesionym za pośrednictwem poczty w tym samym dniu, pełnomocnik skarżącego W.M., będący radcą prawnym, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego w sprawie o wstrzymanie wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej: "u.p.p.s.a." pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygnatura akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 2006) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z powyższym przepisem, a także z art. 2 Konstytucji RP, przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2194, dalej powoływanego jako rozporządzenie z 16 grudnia 2003 r.), zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego opublikowane zostało w Dzienniku Ustaw z dnia 17 marca 2006 r. i z tym dniem przestał obowiązywać wskazany przepis rozporządzenia Rady Ministrów.
Przedmiotem skargi, wniesionej w sprawie niniejszej w imieniu skarżącego przez reprezentującego go radcę prawnego, jest decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej umarzająca postępowanie jako bezprzedmiotowe w sprawie o wstrzymanie wykonania decyzji, a zatem rozstrzygnięcie o charakterze formalnym. Wydając zaskarżoną decyzję organ nie określił bowiem wysokości należności pieniężnych, dlatego w sprawie nie mógł mieć zastosowania przepis § 1 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., określający wysokość wpisu stosunkowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym i stanowiący, że wysokość ta zależy od wysokości należności objętej zaskarżonym aktem.
Skoro zatem w sprawie nie był należny wpis stosunkowy, należało przyjąć, że właściwy jest wpis stały. Kwoty wpisu stałego od skargi do sądu administracyjnego pierwszej instancji oraz od zażalenia na postanowienia tych sądów określają przepisy § 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., uzależniając ich wysokość od formy prawnej zaskarżonego aktu, a także od jego przedmiotu. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej nie mieści się w katalogu aktów prawnych, wymienionych w ust. 1, ust. 4 oraz ust. 5 § 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. Nadto zważył, że przedmiot zaskarżonej decyzji wykracza poza zakres, wyznaczony katalogiem zawartym w ust. 2 i 3 § 2 rozporządzenia.
W związku z powyższym zastosowanie w sprawie miał przepis § 2 ust. 6 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1 – 5 wpis stały wynosi 200 zł. Powyższy przepis przywołał zatem Przewodniczący Wydziału w punkcie VI zarządzenia z dnia 4 lipca 2006 r., którym ustalił wysokość należnego w sprawie wpisu od skargi.
Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że do dnia 26 lipca 2006 r. nie uiszczono należnego wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 złotych. W aktach sprawy (k. 13 akt sądowych) znajduje się jedynie potwierdzenie dokonania w dniu 22 maja 2006 r. wpłaty na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi. Ponieważ za uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego przyjmuje się również wniesienie opłaty w wysokości innej niż określona w rozporządzeniu z 16 grudnia 2003 r., uznać należało, że w sprawie zachodzi określona w art. 221 u.p.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 221 u.p.p.s.a., postanowił jak na wstępie. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a) u.p.p.s.a