Uzasadnienie
Skarżący Z. W. skargą z 23 czerwca 2016r. zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] maja 2016r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący nie podpisał skargi.
Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 7 lipca 2016r. wezwał Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi – przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi (k. 1 akt sądowych). Zarządzeniem Przewodniczący III Wydziału WSA w Warszawie z 14 lipca 2016r. Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Oba wezwania wysłano o Skarżącemu w jednej kopercie. Skarżący odebrał je - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - 22 lipca 2016r. (k. 14 akt sądowych sprawy).
Skarżący uiścił wpis 29 lipca 2016r., natomiast nie nadesłał ani własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi ani nie podpisał skargi znajdującej się w aktach sądowych sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 września 2016r., mając powyższe okoliczności na względzie odrzucił skargę Skarżącego.
Skarżący pismem z 21 września 2016r. zwrócił się o "ponowne rozpatrzenie sprawy" i przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi, wskazując, że "jest prostym człowiekiem i język prawniczy jest (dla niego) niezrozumiały". Poinformował ponadto, że w czerwcu 2016r. uległ wypadkowi, przyjmuje silne środki przeciwbólowe, od ponad pół roku leczy się [...]. Załączył kartę informacyjną leczenia szpitalnego z 7 lipca 2016r. Skarżący, wykonując zarządzenie Sądu z 29 września 2016r., podpisał też skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Sąd, zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718, zwana dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, na jej wniosek, postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Skarżący uchybił terminowi do uzupełniania braku formalnego skargi z 23 czerwca 2016., gdyż nie podpisał skargi, mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi - 22 lipca 2016r. (k. 14 akt sądowych sprawy). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 29 lipca 2016r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył w siedmiodniowym terminie - 21 września 2016r. (k. 30 akt sądowych sprawy), gdyż postanowienie WSA w Warszawie z 8 września 2016r. o odrzuceniu skargi otrzymał 14 września 2016r.
W związku z tym, że Skarżący wraz z ww. wnioskiem o przywrócenie terminu nie podpisał skargi – Sąd zarządzeniem z 29 września 2016r. wezwał Skarżącego na mocy art. 87 § 4 i art. 49 P.p.s.a. do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez albo własnoręczne podpisania skargi albo złożenie w Sądzie własnoręcznie podpisanego egzemplarza Skargi. Wezwanie to wysłano Skarżącemu 3 października 2016r., a Skarżący 10 października 2016r. podpisał skargę, mieszcząc się tym samym w terminie, przewidzianym w art. 87 § 1 P.p.s.a. na dokonanie tej czynności.
Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie, jak również datę udzielenia pomocy medycznej Skarżącemu w SOR wynikającą z karty leczenia szpitalnego, załączonej przez Skarżącego, oświadczenia Skarżącego o zażywaniu silnych środków przeciwbólowych oraz o leczeniu [...], uznał, że Skarżący nie ponowi winy w uchybieniu ww. terminu i jego przywrócenie jest uzasadnione, na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.