Uzasadnienie
K. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania oryginału decyzji dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżąca wniosła o uchylenie powyższego postanowienia. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podała, że zwróciła się do organu o doręczenie oryginału decyzji zapadłej w jej sprawie. Wniosek motywowała faktem, że nie zdołała odebrać z poczty przesyłki, dwukrotnie awizowanej, która zawierała orzeczenie. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił Skarżącej wydania oryginału decyzji wskazując jednocześnie, iż ma ona uprawnienie przeglądania akt, sporządzania z nich notatek kopii lub odpisów w każdym czasie. Powyższe postanowienie, po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącej, zostało utrzymane w mocy, co spowodowało wniesienie przez nią skargi do Sądu.
Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. Jednocześnie organ stwierdził, że postanowienia powyższe dotyczyły postępowania w trybach art. 178 i art. 179 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), powoływanej dalej jako "ord. pod.", niemających zastosowania w sprawie i postanowił umorzyć to postępowanie oraz uznać żądanie Skarżącej wydania oryginału decyzji za zasadne. Tym samym organ wskazał, że doręczył Skarżącej żądany oryginał decyzji w trybie art. 150 ord. pod.
Postanowienie powyższe, jak wynika ze zwrotnego doręczenia odbioru, Skarżąca odebrała w dniu 28 grudnia 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Powoduje bowiem usunięcie przedmiotu sporu pomiędzy stronami, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego, względnie – w przypadku bezczynności organu – dokonanie żądanej czynności. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż w aktach sądowych znajduje się postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydana na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Postanowienie to, będące nowym rozstrzygnięciem w sprawie administracyjnej, uwzględnia skargę strony w ramach autokontroli i zawiera pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do Sądu. Tym samym należy uznać, że prowadzenie postępowania sądowego w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
W takim stanie rzeczy, na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji.
Na mocy art. 209 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek rozstrzygnąć o zwrocie kosztów między innymi w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania sądowego wskutek uwzględnienia przez organ skargi w całości, w trybie autokontroli. W takim przypadku, zwrot kosztów przysługuje od organu, o czym stanowi wprost art. 201 § 1 p.p.s.a. W sytuacji, gdy postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania zapada na posiedzeniu niejawnym, jak w sprawie niniejszej, Sąd ma obowiązek orzec o kosztach należnych Skarżącej z urzędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o kosztach postępowania sądowego, w punkcie 2 sentencji, na podstawie art. 209 i art. 201 § 1 p.p.s.a.