Uzasadnienie
Skarżący – J.R. pismem z dnia 16 listopada 2015 r., wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2015 r, nr [...] wydanej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży w 2010 r. lokalu mieszkalnego wraz z prawami związanymi z jego własnością. Jako podstawę żądania wskazał art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., zwanej dalej O.p.), tj. wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu ww. wniosku, decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi, wynikająca z art. 247 § 1 pkt 3 O.p., przesłanka wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa.
Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie z dnia 10 marca 2016 r., w którym wniósł o uchylenie ww. decyzji z dnia [...] lutego 2016 r.
Dyrektor Izby Skarbowej w W., decyzją z dnia [...] kwietnia 216 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wydaną w pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w myśl § 2 wskazanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że o ile wskazane wymogi nie zostaną zachowane skarga nie jest dopuszczalna.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie Skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (organu pierwszej instancji) z dnia [...] lutego 2016 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2015 r.
Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.; dalej: O.p.). Należy wskazać, iż sprawy dotyczące stwierdzenia nieważności są sprawami podlegającymi rozpatrzeniu zgodnie z przepisami działu IV O.p. Jedną z podstawowych zasad postępowania podatkowego jest zasada dwuinstancyjności (art. 127 O.p.), która dotyczy również postępowania w trybach nadzwyczajnych. Zgodnie z dyspozycją art. 221 O.p. w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez dyrektora izby skarbowej odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy Skarżącemu przysługiwało odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. W wyniku złożonego odwołania o powyższej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w W. (działając jako organ drugiej instancji) decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wydaną w pierwszej instancji. Zatem skargę Skarżący mógł wnieść dopiero od decyzji wydanej w drugiej instancji, tj. od decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], ewentualnie przy tym dodatkowo wnosząc o uchylenie orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Takiego żądania jednak w skardze nie zawarł.
W sytuacji, gdy ustawa przewiduje środek zaskarżenia, skarga przysługuje wyłącznie na rozstrzygnięcie wydane na skutek jego rozpatrzenia. Niedopuszczalna jest zaś skarga na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Ponieważ w sprawie niniejszej zaskarżono decyzję wydaną w pierwszej instancji, skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu postanowiono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a