Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe.
W sentencji oraz uzasadnieniu postanowienia Sąd jako datę zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. wskazał [...] lipca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać również na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu, czy wreszcie błędzie gramatycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2006 r., sygn. akt I OZ 280/06, niepubl.).
W niniejszej sprawie, w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji oraz uzasadnieniu postanowienia z dnia 11 maja 2016 r. omyłkowo wpisano jako datę zaskarżonej decyzji "10 maja 2015 r." zamiast "9 czerwca 2015 r.".
W tej sytuacji doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w zakresie dotyczącym daty wydania zaskarżonej decyzji, w związku z tym, sąd działając z urzędu sprostował zaistniałą omyłkę poprzez wpisanie prawidłowej daty zaskarżonej decyzji. Powyższe sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.
Wobec powyższego, sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.