Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę z dnia [...] października 2004 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "u.o.p.p.s.a" skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższy stan prawny na uwadze, aby uznać za skuteczne cofnięcie skargi należało zbadać czy nie ma w sprawie negatywnych przesłanek uniemożliwiających skuteczne cofnięcie skargi.
W ocenie Sądu, cofnięcie skargi przez stronę nie zmierza do obejścia prawa ani też spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 u.o.p.p.s.a postanowił jak w sentencji. O zwrocie połowy wpisu Sąd postanowił orzec na podstawie art. 232 §1 pkt 2 u.o.p.p.s.a