Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek i. Sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy.
Skarżąca złożyła od powyższego postanowienia zażalenie.
Pismem z 5 stycznia 2012 r. skierowanym do pełnomocnika Skarżącej w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2012 r. wezwano Skarżącą do nadesłania pełnomocnictwa dla W. S. obejmującego swym zakresem umocowanie do reprezentowania Skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W piśmie z dnia 17 stycznia 2012 r. W. S. wskazał, iż pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącej przed WSA i NSA znajduje się w aktach sprawy. Jednocześnie w załączeniu do pisma przesłał kserokopie pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. Sąd ponownie wezwał pełnomocnika Skarżącej do prawidłowego uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie oryginału pełnomocnictwa, bądź jego kopii potwierdzonej przez notariusza.
W odpowiedzi w piśmie z dnia 3 lutego 2012 r. W.S. wyjaśnił, iż nie jest już pełnomocnikiem Skarżącej, bowiem został powołany na stanowisko jej Prezesa.
Wezwaniem z dnia 8 lutego 2012 r. zobowiązano Skarżącą do przedłożenia dokumentu potwierdzonego za zgodność z oryginałem przez notariusza, z którego wynika, iż W. S. został powołany na stanowisko Prezesa Skarżącej, oraz, iż jest uprawniony do samodzielnej reprezentacji.
W odpowiedzi przy piśmie procesowym z dnia 21 lutego 2012 r. Skarżąca nadesłała kserokopię protokółu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników i. Spółki z o.o. Na kserokopii widnieje pieczęć "Za zgodność z oryginałem" oraz pieczęć Prezes Zarządu W. S." oraz podpis W.S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie Skarżącej należało odrzucić.
Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.) zażalenie, którego braków strona skarżąca nie uzupełniła w terminie podlega odrzuceniu.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełniania braków formalnych zażalenia w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia zażalenia w przypadku nie nadesłania dokumentu (uchwały zarządu) potwierdzającego powołanie Wiesława Strózika na stanowisko Prezesa Zarządu, z którego będzie wynikało, iż Prezes Zarządu jest uprawniony do samodzielnego reprezentowania Skarżącej. Nadmieniono, iż dokument winien być potwierdzony za zgodność z oryginałem przez notariusza.
W odpowiedzi na to wezwanie Skarżąca przesłała kserokopię protokółu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników i. Spółka z o.o. Na kserokopii widnieje pieczęć "Za zgodność z oryginałem" oraz pieczęć Prezes Zarządu W. S." oraz nieczytelny podpis W.S..
Zdaniem Sądu Skarżąca nie wykonała wezwania Sądu w sposób prawidłowy. W wezwaniu jednoznacznie wskazano, iż dokument, z którego będzie wynikało, iż W. S. został powołany na stanowisko Prezesa Skarżącej winien być potwierdzony za zgodność z oryginałem przez notariusza. Zaś dokument przesłany do Sądu potwierdzony został za zgodność przez W. S., a tym samym dla Sądu jest kserokopią protokółu.
Wyjaśnić należy, iż kserokopia dokumentu stanowi jedynie jego odwzorowanie, ale nie posiada cech dokumentu (uchwała SN z dnia 29 marca 1994 r., III CZP 37/94, OSNC 1994, nr 11, poz. 206). Warunkiem uznania kserokopii za dokument jest poświadczenie zgodności kserokopii z oryginałem dokumentu. Zgodnie z art. 48 § 3 P.p.s.a., potwierdzenia dokumentu za zgodność z oryginałem, mógłby dokonać występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Jednak w niniejszej sprawie Skarżąca nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zatem aby brak formalny zażalenia został skutecznie uzupełniony należało kopię protokółu poświadczyć u notariusza. Bowiem notariusz jak wynika z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie jest osobą uprawnioną do poświadczania zgodności odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem.
Stwierdzić więc należy, że przedstawiona przez Skarżącą kopia protokółu nie jest dokumentem. Aby uznać, że Skarżąca wypełniła ustawowy obowiązek złożenia zażalenia wraz z kompletną dokumentacją, powinna załączyć do zażalenia oryginał protokółu albo jego kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza.
W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w zw. Z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.