Uzasadnienie
Wnioskiem z 11 marca 2008 r. A. S., dalej jako "Skarżąca", zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie w trybie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej), którą Minister Finansów wydał w dniu [...] czerwca 2008 r., uznając stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe.
Skarżąca pouczona została o przysługującym jej prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym Skarżąca dowiedziała się (lub mogła się dowiedzieć) o jej wydaniu.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru interpretacji wynika, że doręczono ją Skarżącej w dniu 25 czerwca 2008 r.
W dniu 8 lipca 2008 r. Skarżąca wniosła skargę na powyższą interpretację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, w tym na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skargę tę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.).
Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi sądowej, co oznacza, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego konieczne jest uprzednie skierowanie pod adresem organu, który ją wydał, wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Skierowanie tego wezwania jest warunkiem skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego wspomnianej wyżej interpretacji, jego brak zaś czyni taką skargę niedopuszczalną.
Z akt sprawy wynika, że - mimo wyraźnego w tym względzie pouczenia -Skarżąca opisanego wymogu nie dopełniła.
W konsekwencji skarga niniejsza - wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa - podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Jakkolwiek skargę tę Skarżąca złożyła w czasie, gdy biegł czternastodniowy termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym to terminie Skarżącą pouczono doręczając jej zaskarżoną interpretację, to jednak Sąd nie znalazł podstaw do uznania, nazwanego "skargą", pisma Skarżącej za rzeczone wezwanie.
Adresatem tego pisma jest bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a nie Dyrektor Izby Skarbowej w W. jako organ upoważniony do wydania interpretacji i udzielenia odpowiedzi na wspomniane wezwanie.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.