Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lipca 2010 r. D. Sp. z o.o. – zwana dalej Skarżącą lub Spółką wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...].
Działając na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 25 sierpnia 2010 r., pismem z dnia 30 sierpnia 2010 r. wezwano Spółkę do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi (odpis umowy spółki, wyciąg z rejestru sądowego, statut itp.). Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zawierało pouczenie, że ich nieusunięcie we wskazanym terminie, spowoduje odrzucenie skargi.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazanego wyżej wezwania wynika, że korespondencja ta została doręczona na właściwy adres w dniu 3 września 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej powoływanej jako P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone osobie uprawnionej do odbioru korespondencji w dniu 3 września 2010 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi biegł zatem od dnia 4 września 2010 r. i upłynął w dniu 10 września 2010 r. Strona skarżąca do dnia dzisiejszego nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wezwanie zostało doręczone na wskazany w skardze adres do korespondencji. Tym samym uznać należało, że Skarżąca została prawidłowo pouczona o skutkach nie wykonania wezwania z dnia 30 sierpnia 2010 r. we wskazanym terminie.
Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (58 § 3 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a orzekł jak w postanowieniu.