Uzasadnienie
W dniu 18 października 2004r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...] października 2004r. utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] określające skarżącemu należne zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000r. W dniu 7 stycznia 2005r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika skarżącego, w którym cofnął on wniesioną skargę.
Oceniając dopuszczalność cofnięcia skargi, zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej u.p.p.s.a.), Sąd uznał, iż w rozpatrywanej sprawie nie zmierza ono do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 232 § 1 pkt 2 i § 2 u.p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.