Uzasadnienie
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podnosząc, iż jest osobą bezrobotną i utrzymuje się z renty mamy B. W. (531 zł), która jest schorowana i wymaga stałej opieki.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. Referendarz Sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie, wskazując, iż gdyby uznać za rzetelny obraz sytuacji przedstawiony przez skarżącą, należałoby przyjąć, iż z kwoty 72 zł miesięcznie zaspokaja ona niezbędne do egzystencji potrzeby dwóch osób. W ocenie referendarza, w tym stanie rzeczy za nieprzekonywujące należy uznać oświadczenie skarżącej o braku innych poza rentą matki źródłach dochodu.
Od tego postanowienia skarżąca złożyła sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) od postanowienia referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta nr 52) wynika, że przesyłka zawierająca postanowienie odmawiające przyznania skarżącej prawa pomocy doręczona została jej w dniu 19 lutego 2008 r.
Tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy upłynął więc 26 lutego 2008 r. (wtorek).
Natomiast sprzeciw od tego postanowienia skarżąca nadała listem poleconym dopiero w dniu 1 marca 2008 r., a zatem z uchybieniem określonego wyżej terminu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.