Uzasadnienie
D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wypłaty środków pieniężnych z zablokowanych rachunków bankowych.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2021 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 17 września 2021 r. (k. 24 akt sądowych).
Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 29 w zw. z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej powinny wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Zatem brak złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej wraz ze skargą stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu.
Niezłożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi, stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez Sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez Sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 17 września 2021 r. Termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 24 września 2021 r. (piątek). Skarżąca w ww. terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi.
W konsekwencji powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.