Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 2150/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącego – E. K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. Przyczyną odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez Skarżącego wymaganego wpisu sądowego od powyższej skargi, w wyznaczonym terminie. Powyższe postanowienie doręczono Skarżącemu w dniu 5 stycznia 2016 r.
Pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. (data nadania 12 stycznia 2016 r.) Skarżący zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na powyżej wskazaną decyzję. Wraz z wnioskiem uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 476 zł (karta nr 98 akt sądowych).
W osnowie wniosku Skarżący oświadczył, że niezwłocznie po uzyskaniu przez niego informacji o konieczności uiszczenia opłaty sądowej, to jest niezwłocznie po otrzymaniu postanowienia z dnia 17 grudnia 2015 r. odrzucającego skargę, uiścił wymagany wpis sądowy i z zachowaniem 7 dniowego terminu, złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Według Skarżącego uchybienie przedmiotowemu terminowi wynikało z choroby na którą cierpi od wielu lat, tj. [...]. Skarżący podkreślił, że istotą tego schorzenia jest występowanie [...] naprzemiennie. W tracie trwania stanu [...] Skarżący nie ma możliwości podejmowania racjonalnych, świadomych czynności. Nie jest w stanie wstać z łóżka, wyjść z domu.
Skarżący wyjaśnił, że w okresie, w którym została przesłana do niego przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, był w stanie [...]. Nie miał świadomości co dzieje się w jego życiu, nie wiedział, że jakiekolwiek przesyłki zostały do niego wysłane, nie miał możliwości podjęcia jakichkolwiek czynności faktycznych, ani procesowych. Pozostawał w stanie uniemożliwiającym podejmowanie mu codziennych czynności. Powyższe zdaniem Skarżącego potwierdza załączona do wniosku opinia [...] sporządzona przez [...] oraz zaświadczenie lekarskie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, iż wraz wnioskiem o przywrócenie terminu Skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 476 zł, zatem jednocześnie z wnioskiem Skarżący dokonał czynności, której nie dokonał w przewidzianym terminie. Odnotować także należy, iż wniosek Skarżącego został wniesiony w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, tj. w terminie 7 dni od dnia odebrania przez Skarżącego postanowienia z dnia 17 grudnia 2015 r. odrzucającego jego skargę. Skarżący dochował zatem wymogów formalnych dotyczących wniosku o przywrócenie terminu, co daje Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.
Wskazać należy, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową, przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony w takiej sytuacji. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu orzekającego w sprawie. Sąd może zatem uwzględnić wszystkie okoliczności, jakie uzna za istotne (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że przedstawiona przez Skarżącego okoliczność w postaci [...], tj. [...], uprawdopodobnia brak winy Skarżącego w uchybieniu przedmiotowemu terminowi. Za takim rozstrzygnięciem przemawiał przede wszystkim fakt, że jak wynika z dołączonej do wniosku opinii [...] Skarżącego, w okresie remisji jego choroby zachowanie Skarżącego staje się niezrozumiałe, zaś podejmowane przez niego decyzje trzeba wiązać ze stanem chorobowym. Nie można ich uznać za racjonalne i przemyślane, takie jakie Skarżący podjąłby, gdyby był zdrowy.
Skarżący nie mógł przewidywać ich konsekwencji i liczyć się z bardziej odległymi efektami. Jak zaś wynika z dołączonej opinii lekarza [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., w końcu 2015 r. u Skarżącego nastąpiło znaczne pogorszenie stanu chorobowego, co skutkowało m.in. wyłączeniem się Skarżącego z życia codziennego i wiązało się dla niego z licznymi ograniczeniami.
Uwzględniając zatem powyższe okoliczności i uprawdopodabniające je dokumenty, należało Skarżącemu przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, gdyż z przyczyn niezależnych od siebie terminu tego nie mógł dochować.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił o przywróceniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.