Uzasadnienie
Skarżący – S.G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na trudną sytuację materialną. Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uzyskuje dochód jedynie z gospodarstwa rolnego, które w znacznej części oddał w dzierżawę. Dochód ten stanowi ok. 500-600 zł miesięcznie. Skarżący jest zadłużony na kwotę 30.000 zł.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżący wyjaśnił, że ze względu na stan zdrowia musiał oddać gospodarstwo rolne w dzierżawę. Dzierżawca pobiera dopłaty unijne i przekazuje skarżącemu należną ich cześć. Skarżący nie składa zeznań podatkowych, ponieważ uzyskuje jedynie dochód z rolnictwa. Swój dochód miesięczny skarżący szacuje na 500-600 zł. Z kolei do niezbędnych wydatków zaliczył leki 50-90 zł, energię elektryczną 150 zł, telefon 30 zł, wyżywienie 300 zł.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej - P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa skarżącego jest trudna. Skarżący utrzymuje się jedynie z dochodu z gospodarstwa rolnego, który wynosi 500-600 zł miesięcznie. Dochód z tego tytułu w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. Skarżący nie posiada oszczędności, jest zadłużony. Ponadto, skarżący z uwagi na zły stan zdrowia wymaga leczenia, co również łączy się z dodatkowymi wydatkami.
W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem aktualnie trudnej sytuacji materialnej skarżącego.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.