Uzasadnienie
S.P. (dalej jako "Skarżąca"), pismem z 16 maja 2017 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 17 maja 2017 r. (dowód: stempel na kopercie - karta 7 akt sądowych) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. skargę na decyzję ww. organu z [...] września 2016 r. w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
Powyższa decyzja została doręczona Skarżącej 20 września 2016 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k.-174 akt administracyjnych). W treści decyzji zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzuca skargę wniesioną po upływie tego terminu. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić postanowieniem, na posiedzeniu niejawnym.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
Zdaniem Sądu wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, należy stwierdzić, że termin 30-dniowy do wniesienia skargi na decyzję doręczoną 20 września 2016 r., rozpoczął bieg 21 września 2016 r. i upłynął 20 października 2016 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a.
Skoro zatem, jak wskazano wyżej, skarga wniesiona została 17 maja 2017 r., nie ulega wątpliwości, że doszło do uchybienia 30-dniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Na marginesie wskazać należy, iż w związku z odrzuceniem skargi wniosek Skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie będzie rozpoznawany. Rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi kończy bowiem postępowanie przed Sądem I instancji. W tym stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie, w sytuacji, gdy jedynym wymaganym na tym etapie postępowania kosztem sądowym jest wpis od skargi uznać należy za bezprzedmiotowe, gdyż skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji, gdy postępowanie główne zostało już zakończone.
Sąd w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.