Uzasadnienie
K.K. i S.K. (zwani dalej: "Skarżącymi", "Stroną") wnieśli w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. Jednocześnie Skarżący uiścili w niniejszej sprawie wpis sądowy od skargi w wysokości 242,64 zł.
Zarządzeniem z 12 września 2018 r. Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 0,36 zł (trzydziestu sześciu groszy), którego wysokość ustalono stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącym w dniu 24 września 2018 r.
Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, sporządzonej według stanu na dzień 11 października 2018 r., w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty uzupełniającej wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga.
Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Pod pojęciem "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego. Natomiast zgodnie z art. 219 § 2 in fine, końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych.
Stosownie zaś do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Przewodniczący Wydziału wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia (uzupełnienia) wpisu sądowego w brakującej wysokości w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie wpisu sądowego mimo wezwania powoduje, że skargę należy traktować tak jak skargę nieopłaconą w ogóle, tj. odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącym, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 25 września 2018 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 1 października 2018 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a.
Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 11 października 2018 r. nie odnotowano wpływu opłaty uzupełniającej wpis, należało uznać, że Skarżący nie uzupełnili wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem należycie opłacona i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w pkt 2 sentencji.