Uzasadnienie
P. P. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę na interpretację indywidualną nr 0114-KDIP1-3.4012.248.2019.3.KK z 29 lipca 2019 r. wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Skarżący pismem procesowym z 11 maja 2019 r. (data wpływu do Sądu) złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Sąd rozpoznając wniosek Skarżącego o cofnięciu skargi, nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.