Uzasadnienie
Decyzją z [...] października 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "organ odwoławczy" lub "Dyrektor IC") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: "organ I instancji" lub "Naczelnik UC") z [...] grudnia 2004 r. Przedmiotem tych decyzji było określenie B. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych wskazanym w decyzji zgłoszeniem celnym z 1999 r. Na powyższą decyzję Spółka pismem z 19 listopada 2008 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z 6 maja 2009 r. (III SA/Wa 3431/08) skarga została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 20 lipca 2010 r. (I FSK 1373/09) uchylił powyższy wyrok i przekazał WSA w Warszawie sprawę do ponownego rozpoznania.
Decyzją z [...] września 2010 r. ([...]), działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), Dyrektor IC uwzględnił w całości skargę Spółki i zgodnie z żądaniem uchylił własną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, a także umorzył postępowanie w sprawie. Powyższą decyzję organ odwoławczy doręczył pełnomocnikowi Spółki 5 października 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle art. 54 § 3 u.p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Tak też uczynił Dyrektor IC wydając decyzję z [...] września 2010 r. Z chwilą jej doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja organu odwoławczego z [...] października 2008 r.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z "innych przyczyn" od tych, które zostały wskazane w pkt 1 i 2 § 1 art. 161 powołanej ustawy. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 u.p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Dodać warto, że w razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Wobec powyższego postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. (pkt 1 sentencji postanowienia).
O zwrocie kosztów postępowania (pkt 2 sentencji orzeczenia) Sąd postanowił zgodnie z art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 u.p.p.s.a. w związku z § 6 pkt 4 i § 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), gdyż strona skarżąca reprezentowana była przed Sądem przez adwokata.
Do zwróconych kosztów postępowania Sąd zaliczył 100 zł tytułem uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu stosunkowego od skargi, 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, a także 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.