Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 listopada 2009 r. M. W. oraz G. W. (zwani dalej "Skarżącymi") wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok.
W rejestrze opłat sądowych tutejszego Sądu stwierdzono uiszczenie w dniu 23 grudnia 2009 r. wpisu sądowego w kwocie 400 zł od ww. skargi.
W dniu 13 stycznia 2010 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo z oświadczeniem Skarżących o cofnięciu powyższej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 ppsa w związku z czym, Sąd był związany skutecznym cofnięciem skargi.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przypadku cofnięcia skargi jeżeli cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ppsa.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ppsa, orzekł jak w sentencji.